காற்றாக....நினைவுகள் மட்டுமே ...

உன் வாசமும் 
உன் சுவாசமும் 
என் நினைவினை விட்டு பிரியும் 
மறுநொடி...

நான் மீண்டும் எங்கோ பிறந்திருப்பேன்
உனை இப்பிறவியிலேனும்
எனதுயிர் என்று சொல்வதற்கு...
அதுவரை !!!

என் இதய தசைகளில்
வீசிக்கொண்டிருக்கும்
மெல்லிய காற்றாக
உன் நினைவுகள் மட்டுமே ...

வாழ்தல் எனக்கு வன்மையாக பிடித்திருகின்றது

எப்பொழுதும் என்னிடத்தில் 

உன்னை நிரம்பச்செய்வது 

உன்னுள்  கரைந்துள்ள 

மழலை மொழிதலும் 

மென்(பெண்)மை குறும்புத்தனமும்  

வாசல்படி தாண்டி 

மீண்டும் உள்நுழையும் 

வாழ்கை இடைவெளிகளில் 

உவகை  களிப்பு  வெறுப்பு 

ஏமாற்றம்  கோபம் உடுத்தி  

அந்நாளை அசைபோடும் 

தருணங்களில் 

நிகழ்காலம் மறந்து 

நித்திரை கொள்ள முயலும் போது 

செவிகளில் உன் மொழிதலும் 

இமை மூடிய விழிகளில் 

நம் காட்சிகளும் எனக்குள் 

வியாபிக்கின்றன ..

நொடிகளில் துவங்கி 

நேரங்களை தின்று கொண்டே 

உயிர்பெறும் அந்த நினைவுகளும் 

நீயும் உள்ளவரை 

வாழ்தல் எனக்கு 

வன்மையாக பிடித்திருகின்றது

வேறொன்றும் யான் வேண்டேன் ...

காரணங்கள் 

யாது நீ மொழிந்தாலும் 

மனதோ 

தனிமை எனும் நூல் கொண்டு 

சுழற்றப்பட்ட பம்பரம்  போல 

நம் நினைவுகளை 

தின்று கொண்டே 

சுற்றுகிறது 

அது சுழிப்புள்ளியில் ஓயும் முன் 

உன் மதிமுகம் காட்டிவிடு  

வேறொன்றும் யான் வேண்டேன் 

எனதுயிர் தொலைந்து போகும் உன்னிடம்

நீயற்ற வெற்றிடம்

நீயற்ற 

வெற்றிடம் 

ஒருபோதும் 

முழுமையடைவதில்லை ...

உனைத்தவிர ...

அழகாய் தெரிந்தது....காதல்

பெருநகர சாலையின் 

கார்பன் தூசுக்கள் 

அலுவல்களின் 

விருப்பு வெறுப்புகள் 

கடந்து 

தனிமை குப்பைகளும் 

வெறுமை வெற்றிடமும் 

நிரம்பி வழியும் 

இல்லம் நுழைகையில் 

அலைபேசியில் 

குறுஞ்செய்தியாய் 

" தனிமைக்கும் 

நினைவுகளுக்கும் 

நான் இரையாகி 

நோகிறேன் ...

எப்போதென்னை  

அழைத்து போகிறாய் " என்று 

வார்த்தைகள் 

வலிக்கும் வரை 

யோசிக்கிறேன்

அகப்படவில்லை 

அவளுக்கு பதிலளிக்க 

பிரிவின் வலிதனில் 

நினைவின் காட்சிகள் 

நிமிடங்களை 

தின்றுகொண்டிருக்கையில் 

உனக்காக 

காத்திருந்து 

வாசல் நோக்கி 

வெளிநடப்பு 

செய்யும் எறும்புகள் ...

ஒரு குற்றுழி

இருப்பு கொள்ளாது 

பயணமானேன் 

அழகாய் தெரிந்தது....காதல்

களவாடி வாழ்ந்த நொடிகள் ...

நிரல்களாக வைக்கப்பட்ட 

ரோஜா பூக்களை 

இவள் கண்களால் 

சுட்டும் போது

அவை  காற்றிடம் 

ஈரத்தை களவாடி

தன்  இதழ்களை 

மெருகேற்றுகின்றன 

இவள் சூடப்போகும் 

மஞ்சள்  பூ தவிர்த்து 

மற்றனைத்தும் 

சோகம் கரைந்து 

மகிழ்வுடன் 

நினைவுகொள்கின்றன 

அவள் சூடிய பூவோடு 

வாழ்ந்த நொடிகளை ...

வாழ்விடம் எதுவாயினும் ...

வாழ்விடம் 

எதுவாயினும் ...

மீன்களின் 

சுதந்திரமென்பது 

மீனவன் வலையில் 

சிக்காதவரை  

மட்டுமே ..