தீக்குச்சி சொல்லும் கவிதை

கரும்பலகை பாடம் கற்றலின்றி

கருப்பு மருந்து புனைகிறார்கள்

பற்ற வைத்த நானும்

பற்றில்லாமல் தான் எரிகிறேன்

பாலகர்களின் உழைப்பினை எண்ணி

பாராட்டு விழா

"கல்வி கட்டாயமாக்கிய
நடுவண் அரசுக்கு
பாராட்டு விழா"

வண்ண சுவரட்டிகளை
நூறாய் பிரித்து
கட்டுகிறார்கள்

அகவை ஏழினை தொட்ட
சிறுவனும் சிறுமியும்
அச்சகத்தில் ...

இயந்திர உறவுகள்

9.30 - 5.00 p.m

வங்கியில் தாத்தா
பள்ளியில் பாட்டி
கல்லூரியில் அம்மா
ஐ.டியில் அப்பா
காப்பகத்தில் நான் ...

5.00 - 6.30 p.m

வரும் வழியில் எனை
அழைத்துக்கொண்டு
பாட்டி பின் தாத்தா
தொடர்ந்து அம்மா
இறுதியாய் அப்பா ...


6.30 - 8.30 p.m

அம்மாவும் அவள்
அம்மாவும் சமயலறையில்
தாத்தா தொலைக்காட்சியில்
அப்பா இணையதளத்தில்
பேசாத பொம்மைகளோடு
பேசிக்கொண்டு நான் ....


8.30 -

வழக்கம் போல்
மின்விசிறியின் சத்தமும்
விளக்குகள் உறங்க
இருண்ட அறையில் நானும் ...


விடுமுறை நாட்களில்
விடுகதை வாழ்க்கை
விடை தெரியும் முன்
அவர்கள் வேலைக்கான
விடியல் ...

வள்ளி முருகன் நெடுஞ்சாலை உணவகம்

அவருக்கு பொடியன்
அந்தம்மாவிற்கு தம்பி
சக பணியாளனுக்கு டேய்
மதுரைக்கு எலே சின்னு
கோவைக்கு டேய் ராசு...

அவளுக்கு "முருகா"
அவள் உச்சரிப்பில்
என் அம்மாவின் நினைப்பு
நானூறு மைல்களுக்கு அப்பாலும் ...

வைகறை உறக்கம் யாமப்பணி
ஒவ்வொரு பேருந்தின் ஒலியிலும்
கண்களில் நித்திரை கரையும் ...

தட்டி தட்டி எழுப்புவோம்
பயணிகளின் தூக்கம் கலைக்க
கல்லா நிறைக்க ...
சினம் சாபம் திட்டுகள்
பொருட்படுத்தாது ...

இளையராஜா பாடல் !
செவி நோகும் அளவு
இரைச்சலில் ...

நின்ற பேருந்து புறப்படுகையில்
ஏதோ சொந்தம் சொல்லிக்காமல்
செல்வது போல் ...

இம்முறையேனும் காசு சேர்த்து
நெல்லை வண்டிக்கு செல்ல வேண்டும்
ஓடி வந்த நான் அம்மாவை பார்க்க ...

உனைச்சுற்றியே உலவுவதால்

இதயத்தினுள் செல்லும்
இரத்தநாளங்களில்
குருதி பாய மறுக்கிறது

உள் சென்ற
ஹீமோகுளோபின்கள்
உனைச்சுற்றியே உலவுவதால்

நிமிடங்களாய் காத்திருகின்றது
ஏக்கத்தில் ஏனையவை ....
நமக்கும் நல்வாய்ப்பு
நல்குமென்று !

முன் தின மறுநாள்

முன் தின மறுநாள்
யாமம் களவுகொடுத்த வைகறையில்
செந்நிறப்பட்டு உடுத்தி
செஞ்சாந்து பொட்டிட்டு
மஞ்சள் பூசிய முகமும்
இதழ் மலரும் புன்னகையுடன்
நீ வருகிறாய்
குளிர்பொருட்டின்று நிற்கிறேன்
உன் தரிசனம் காண

நீயோ சிம்மபல்லக்கில்
வாணவேடிக்கையும்
மேளதாளம் முழங்க
கம்பீரமாய் பவனி வருகிறாய் ...
உன் பக்தர்களுக்கு அருள்புரிய
திருவிழா தித்திக்கும் விழாவானது

அவள் பெயர் எழிலரசி ...

நீ வருவதாய் சொன்னார்கள்
மரத்தடி சிகையலங்காரம்
கருவேலம் மாற்றாக பற்பசை
உன் நினைவுகளில் குளியல்
பழைய தீவாவளி துணி
இரவல் கைகடிகாரம்
அம்மன் திருநீறு
துடைத்த மிதிவண்டி
புது சந்தை செருப்புடன்
பேருந்து நிறுத்தத்தில்
காத்திருக்கிறேன் உனக்காக !

நீ பயணிக்கையில்
விரைவு பேருந்து கூட
மெதுவாய் ஊரும்
மிதவை பேருந்து போல...
ஊர்ந்து வந்து நின்றது
படிகளில் பவளச்சிலையாக
இறங்குகிறாய் நீ ... !

உனைத்தவிர அனைத்தும்
மறைந்துவிட்டது எனக்கு உன்
அலைபேசியில் வசீகரா பாடல்
சிணுங்க இதழோடு இருக்கமாய்
கொஞ்சி கொஞ்சி பேசுகிறாய் நீ ...
உனை பிறந்த கன்றுகுட்டி போல்
ரசிக்கின்றேன் நான்...

நீ அலைபேசியில் பேசிக்கொண்டே
"hey take this luggage... oh sorry ..."
என்று ஏதேதோ எழிலாய் பேசினாய்
பின் இதெல்லாம் எடுத்துக்கோ ...
இதில் இங்கடாச்செல்லம் வேறு

நகரத்தின் நாகரீகம்
உன் நகத்தில் தெரிந்தது
மருதாணி அன்றி நகப்பூச்சு ...
எழிலரசி வெறும் எழிலாய்...
நமை கடக்கிறது
பொதி சுமக்கும் கழுதை

காதலுக்கு
இந்த மாட்டுக்காரன் மட்டும்
விதிவிலக்கா என்ன ?
அனைத்தும் உண்டு
அவள் காதலுக்கு
பருவகாலத்திலேயே
மாற்றம் வர அவள்
பருவத்தில் வராதா?

என் வயதொத்த
ஆசிரிய நண்பரிடம்
என் நிலை பகிர ..
வாரம் ஒன்று கழித்து
வாசித்து காட்டினார்
வாரமலரில் கவிதையாக ...